Betje Big
Zeggenschap in stilte

Zielig hè?

Op youtube circuleert een filmpje, gemaakt door CKV studenten. Culturele en Kunstzinnige vorming. Alstublieft, een studierichting met nota bene een eigen startpagina en zoekmachine op internet. Kom daar maar eens mee aan in een willekeurig derdewereldland (of is dat begrip inmiddels afgeschaft?). Ik klik op het pijltje. Direct komen de stadsgeluiden mijn kamer in. De noten wandbekleding van het halletje tussen de Bijenkorf en de Hema is herkenbaar. 

Een man op een stoel met een pet op met daarin een krant gevouwen. Een straatkrantverkoper, kranten op de knieën, pakje fris in de hand, gesponsorde jas. Van links komt een 'maatje' in beeld, zwarte baseballpet, onvaste blik. "Wie bent u?". Peter cowboy. De sfeer is gezet. Een gek en een dronkaard. Een hip muziekje ondersteunt de schokkende beelden van mensen in een stad; allemaal op weg. Een politieauto en het logo van het leger des heils faden mijn kamer in. De titel 'leven op straat'. De man met de hoed bleek een voormalig vrachtwagenchauffeur met een priesteropleiding én een bekende Nederlander die de zoon is van de weduwe van een onverstaanbare grootheid. Verbazing van achter de camera. Hij gaat verder, zijn verhaal spat vrolijk uit zijn ogen. "Ik heb tienduizenden mensen leren bidden en bekeerd". "Wauw zeg en toch dakloos geworden" vervolgde het hoorbaar jonge meisje van achter de camera met gespeelde verbazing. "Relatie verbroken, niet verwerkt, zelfmoordpogingen en op straat beland" stipuleerde hij alsof het voor eens en altijd moest worden vastgelegd. Slissend langs de gaten in zijn gebit een onvervalste zuidelijk accent. 

Shotwisseling. Peter de cowboy in beeld. Dronken. "Hoe lang komt u komt hier"? Peter keek in de camera, zijn kaken leken wel met elastiek verbonden. Hij trok ze moeizaam van elkaar. "Waar"? Een meesterlijke reactie. In plaats van antwoord te geven op tijdsvraag reageerden zijn met drank overgoten hersens op de veronderstelling dat HIER duidelijk was. Niet voor Peter. HIER is twijfelachtig in een dergelijk bestaan. Het vragenspel gaat verder. Peter krijgt het moeilijk en verbind zijn woorden met lange uuhhs. Maar herstelt zich en geeft antwoord op de vraag hoe het zo gekomen is. "Mijn vrouw is overleden, zielig hè"? zei hij met een hardheid die zichtbaar werd onder zijn dronken clowneske mimiek. Om het vervolgens af te maken met het antwoord op de vraag waar hij vannacht zou gaan slapen: "Het liefst bij jou".

Reacties